مکزیک با پیروزی تاریخی برابر اکوادور به طلسم ۴۰ ساله پایان داد؛ آزتکا میزبان شبی فراموش‌نشدنی

طوفان و رعدوبرق آغاز مسابقه را به تعویق انداخت، اما پس از صاف شدن آسمان، این تیم ملی مکزیک بود که با نمایشی برق‌آسا ورزشگاه آزتکا را منفجر کرد. شبی تاریخی که نه‌تنها هزاران هوادار حاضر در ورزشگاه، بلکه میلیون‌ها مکزیکی را غرق در شادی کرد و یکی از مهم‌ترین طلسم‌های فوتبال این کشور را شکست.

ال‌تری با برتری ۲ بر صفر مقابل اکوادور، برای نخستین بار از جام جهانی ۱۹۸۶ تاکنون موفق شد در مرحله حذفی این رقابت‌ها به پیروزی برسد؛ موفقیتی که بیش از نتیجه، به دلیل کیفیت خیره‌کننده نمایش شاگردان خاویر آگیره مورد توجه قرار گرفت.

مکزیک در نیمه نخست فوتبال هجومی و چشم‌نوازی ارائه داد و با از هم پاشیدن ساختار دفاعی اکوادور، نشان داد می‌تواند یکی از مدعیان جدی ادامه رقابت‌ها باشد.

اکنون اگر انگلیس بتواند جمهوری دموکراتیک کنگو را شکست دهد، حریف مکزیک در مرحله یک‌هشتم نهایی خواهد شد. این دیدار روز یکشنبه برگزار می‌شود و آخرین مسابقه جام جهانی ۲۰۲۶ خواهد بود که در خاک مکزیک برگزار می‌شود؛ کشوری که با وجود میزبانی مشترک، تاکنون زیر سایه آمریکا قرار گرفته بود.

اما ورزشگاه افسانه‌ای آزتکا بار دیگر جایگاه ویژه خود در تاریخ فوتبال را به رخ کشید. سکوهای مملو از تماشاگر، فضایی کم‌نظیر خلق کردند و شور و هیجان هواداران از نخستین تا آخرین دقیقه در سراسر ورزشگاه طنین‌انداز بود؛ شبی که برای چند روز، نگاه فوتبال جهان را از شمال قاره آمریکا به قلب فوتبال مکزیک معطوف کرد.

یکی از ستاره‌های اصلی این دیدار، گیلبرتو مورا، هافبک ۱۷ ساله مکزیک بود که نمایشی فراتر از سن و سال خود ارائه داد. بخش زیادی از برتری میزبان در نیمه نخست، حاصل خلاقیت، هوش تاکتیکی و توانایی این پدیده جوان در هدایت جریان بازی بود. مورا از سمت راست خط میانی بارها دفاع اکوادور را به هم ریخت و هنگام تعویض در نیمه دوم، تشویق ایستاده هواداران را به همراه داشت.

این درخشش در شرایطی رقم خورد که مسابقه به دلیل بارش شدید باران و وقوع صاعقه با یک ساعت تأخیر آغاز شده بود. با این حال، انتظار طولانی هواداران تنها عطش آنها را برای آغاز مسابقه بیشتر کرد. هزاران نفر نیز ساعت‌ها پیش از بازی در خیابان «پاسئو د لا رفرما» تجمع کرده بودند و با وجود بارش باران، ورزشگاه را تنها نگذاشتند.

با آغاز مسابقه، مکزیک از همان دقایق ابتدایی کنترل کامل بازی را در اختیار گرفت. تیمی که در مرحله گروهی بیشتر با عملکردی حساب‌شده شناخته می‌شد، این بار با فوتبال هجومی و روان خود حریف را تحت فشار گذاشت. همکاری‌های مداوم گیلبرتو مورا و روبرتو آلوارادو در جناح راست، بارها دفاع اکوادور را دچار مشکل کرد و لوییس رومو نیز با ایجاد تعادل در خط میانی نقش مهمی در برتری میزبان داشت.

فشارهای مداوم مکزیک سرانجام به ثمر نشست. خسوس گایاردو با پاسی دقیق، خولیان کینیونس را در فضای خالی صاحب توپ کرد و این مهاجم با فراری سریع و ضربه‌ای محکم، توپ را به سقف دروازه هرنان گالیندس فرستاد تا ورزشگاه آزتکا منفجر شود.

این گل موجی از هیجان و امید را میان هواداران ایجاد کرد و تنها چند دقیقه بعد، گل دوم نیز از راه رسید. رائول خیمنس، مهاجم ۳۵ ساله مکزیک که پیش‌تر یک فرصت طلایی را از دست داده بود، از اشتباه مدافع اکوادور، خوئل اوردونیس، نهایت استفاده را برد. او پس از یک حرکت ترکیبی با کینیونس، با ضربه‌ای مهارنشدنی اختلاف را به دو گل افزایش داد.

این پیروزی برای خاویر آگیره، سرمربی مکزیک، اهمیت ویژه‌ای داشت. او در دوره‌های قبلی حضورش روی نیمکت تیم ملی، در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۱۰ نیز در مراحل حذفی حذف شده بود و این بار سرانجام توانست از این مانع عبور کند.

آگیره پس از مسابقه گفت:

«من به نسلی تعلق دارم که هرگز نتوانسته بود از این مرحله عبور کند. ما یک خانواده هستیم؛ واژه‌ای که شاید در فوتبال کمتر بتوان از آن استفاده کرد. این مسابقه برای هواداران، فضای ورزشگاه و شرایطی که در آن برگزار شد، تا همیشه در خاطره‌ها خواهد ماند. در دوران مربیگری‌ام تیم‌های بزرگی را شکست داده‌ام، اما هیچ پیروزی‌ای با برد امشب قابل مقایسه نیست، چون در خانه و در کنار مردم خودمان به دست آمد.»

در نیمه دوم، مکزیک با مدیریت بازی اجازه نداد اکوادور به مسابقه بازگردد. رائول رانخل، دروازه‌بان مکزیک، با واکنشی دیدنی ضربه جان یبواه را مهار کرد و بهترین فرصت اکوادور نیز توسط کوین رودریگس از دست رفت. در وقت‌های تلف‌شده، پیرو اینکاپیه، مدافع اکوادور، نیز با دریافت کارت قرمز از زمین مسابقه اخراج شد.

اکوادور که در مرحله گروهی با پیروزی مقابل آلمان شگفتی‌ساز شده بود، این بار نتوانست عملکرد درخشانی ارائه دهد. مسئولان این تیم حتی پیش از مسابقه از تجمع صدها هوادار مکزیکی مقابل هتل محل اقامت بازیکنان و ایجاد سر و صدا تا نیمه‌شب به فیفا شکایت کرده بودند، اما این موضوع نیز نتوانست توجیهی برای شکست آنها باشد.

آگیره که تنها دو روز پیش برای سومین بار پدربزرگ شده است، در پایان مسابقه با لبخند گفت:

«بعد از این بازی واقعاً به یک لیوان اسکاتلندی نیاز دارم تا آرام شوم.»

او همچنین درباره حریف احتمالی تیمش در مرحله بعد اظهار داشت:

«دیدار انگلیس و جمهوری دموکراتیک کنگو را همراه اعضای کادر فنی تماشا خواهیم کرد. انتخاب حریف در اختیار ما نیست. مهم این است که تا روز یکشنبه همین تمرکز و آمادگی را حفظ کنیم و بتوانیم دوباره نمایشی کامل مانند امروز ارائه دهیم.»

اگر مکزیک بتواند این روند را ادامه دهد، بدون تردید به یکی از مدعیان جدی قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۶ تبدیل خواهد شد.