بازگشت رؤیایی آرژانتین برابر انگلیس؛ مسی و یارانش با کامبکی تماشایی راهی فینال جام جهانی شدند

تیم ملی آرژانتین با هدایت درخشان لیونل مسی، در دیداری فراموش‌نشدنی موفق شد با بازگشتی دیرهنگام، انگلیس را با نتیجه ۲ بر یک شکست دهد و جواز حضور در فینال جام جهانی ۲۰۲۶ را به دست آورد.

شاگردان لیونل اسکالونی که مدافع عنوان قهرمانی هستند، در حالی تا واپسین دقایق مسابقه از حریف خود عقب بودند، با دو گل دیرهنگام انزو فرناندس و لائوتارو مارتینس ورق را برگرداندند تا در دیدار نهایی برابر اسپانیای قهرمان اروپا صف‌آرایی کنند.

انگلیس تا آستانه تاریخ‌سازی پیش رفت

در ورزشگاه مرسدس‌بنز شهر آتلانتا و در حضور ۶۸ هزار و ۲۳۹ تماشاگر، انگلیس تا آستانه نخستین حضور خود در فینال جام جهانی از سال ۱۹۶۶ پیش رفت.

آنتونی گوردون در دقیقه ۵۵ با استفاده از ارسال زمینی مورگان راجرز و غفلت ناهوئل مولینا، دروازه آرژانتین را باز کرد و سه‌شیرها را پیش انداخت.

در آن مقطع، به نظر می‌رسید شاگردان توماس توخل در مسیر صعود به فینال قرار گرفته‌اند، اما تاریخ رقابت‌های انگلیس و آرژانتین بار دیگر شاهد یکی از دراماتیک‌ترین فصل‌های خود شد.

مسی دوباره تفاوت را رقم زد

آرژانتین که پیش از این نیز در مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل مصر، شکست ۲ بر صفر را به پیروزی تبدیل کرده بود، این بار نیز شخصیت قهرمان خود را به نمایش گذاشت.

در دقیقه ۸۵، لیونل مسی با پاسی دقیق، انزو فرناندس را در پشت محوطه جریمه صاحب توپ کرد و هافبک آرژانتین با ضربه‌ای محکم، بازی را به تساوی کشاند.

در حالی که همه منتظر آغاز وقت‌های اضافه بودند، مسی بار دیگر نقش اول میدان شد. او در دومین دقیقه وقت‌های تلف‌شده با سانتری دقیق توپ را روی سر لائوتارو مارتینس فرستاد و مهاجم تعویضی آرژانتین با ضربه سری تماشایی، گل پیروزی را به ثمر رساند تا ورزشگاه غرق در شادی هواداران آلبی‌سلسته شود.

آرژانتین در یک قدمی ثبت رکوردی تاریخی

این پیروزی امید آرژانتین برای دفاع از عنوان قهرمانی جهان را زنده نگه داشت.

آخرین تیمی که توانسته بود دو دوره متوالی جام جهانی را فتح کند، برزیل در سال ۱۹۶۲ بود و اکنون آرژانتین فرصت دارد پس از بیش از شش دهه این رکورد را تکرار کند.

فینال جام جهانی ۲۰۲۶ روز یکشنبه در ورزشگاه مت‌لایف ایالت نیوجرسی برگزار خواهد شد؛ جایی که قهرمان آمریکای جنوبی برابر اسپانیای قهرمان اروپا قرار خواهد گرفت.

این مسابقه همچنین سومین حضور لیونل مسی در فینال جام جهانی خواهد بود؛ افتخاری که پیش از او تنها کافو، اسطوره فوتبال برزیل، به آن دست یافته بود.

حسرت بزرگ برای انگلیس

در سوی مقابل، انگلیس بار دیگر در آستانه تاریخ‌سازی متوقف شد و رؤیای نخستین حضور در فینال جام جهانی پس از قهرمانی سال ۱۹۶۶ از بین رفت.

شاگردان توماس توخل پس از گل گوردون عقب نشستند و همین مسئله به آرژانتین اجازه داد کنترل مسابقه را در اختیار بگیرد.

جود بلینگام و هری کین، دو ستاره کلیدی انگلیس در این جام، نتوانستند در لحظات حساس تأثیرگذار باشند و پس از سوت پایان، بازیکنان انگلیس با چهره‌هایی مغموم روی چمن ورزشگاه نقش بستند.

نیمه‌ای کم‌حادثه، پایانی فراموش‌نشدنی

نیمه نخست مسابقه بیشتر تحت تأثیر درگیری‌های فیزیکی و خطاهای متعدد قرار داشت و موقعیت گلزنی خطرناکی روی دروازه‌ها ایجاد نشد.

یکی از صحنه‌های مهم این نیمه، کارت زرد الیوت اندرسون بود که به دلیل خطای شدید روی لیونل مسی از داور مسابقه دریافت کرد.

پس از گل انگلیس، آرژانتین حملات گسترده‌ای را آغاز کرد. جردن پیکفورد ابتدا ضربه سر نیکو گونسالس را مهار کرد و سپس ضربه الکسیس مک‌آلیستر به تیر دروازه برخورد کرد.

انزو فرناندس نیز یک بار دیگر با واکنش پیکفورد ناکام ماند، اما دقایقی بعد موفق شد گل تساوی را به ثمر برساند.

مک‌آلیستر بار دیگر تیر دروازه را لرزاند و سرانجام لائوتارو مارتینس با ضربه سر روی ارسال تماشایی مسی، گل پیروزی‌بخش آرژانتین را وارد دروازه انگلیس کرد تا مدافع عنوان قهرمانی با کامبکی خاطره‌انگیز راهی فینال شود و رؤیای سه‌شیرها برای رسیدن به جام جهانی بار دیگر به تعویق بیفتد.