اسطوره فوتبال انگلیس
وداع با «کینگ کو» فوتبال انگلیس
اسطوره فوتبال انگلیس و برنده دو توپ طلای اروپا پس از مبارزه با سرطان در ۷۵ سالگی درگذشت.
کدخبر:
53678
ارسال به دیگران
وداع با «کینگ کو» فوتبال انگلیس
اسطوره فوتبال انگلیس و برنده دو توپ طلای اروپا پس از مبارزه با سرطان در ۷۵ سالگی درگذشت.
کوین کیگان، اسطوره فوتبال انگلیس و یکی از چهرههای ماندگار تاریخ لیورپول و نیوکاسل یونایتد، در سن ۷۵ سالگی پس از مبارزه با سرطان درگذشت.
خانواده کیگان و باشگاه نیوکاسل این خبر را روز دوشنبه تأیید کردند. کیگان که در ماه ژوئن اعلام کرده بود به سرطان مرحله چهار مبتلا شده، در آخرین لحظات زندگی در کنار همسر و دخترانش بود.
کیگان که با لقبهای «کینگ کو» و «مایتی ماوس» شناخته میشد، یکی از تأثیرگذارترین چهرههای فوتبال دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بود؛ بازیکنی که نهتنها در زمین فوتبال، بلکه در عرصه مربیگری نیز نام خود را جاودانه کرد.
او فوتبال حرفهای خود را از باشگاه اسکانتورپ یونایتد آغاز کرد و در سال ۱۹۷۱ با انتقالی ۳۳ هزار پوندی به لیورپول پیوست. در آن زمان، این مبلغ برای یک بازیکن دستههای پایین فوتبال انگلیس رقم قابل توجهی بود، اما کیگان خیلی زود نشان داد که ارزش این سرمایهگذاری را دارد.
در لیورپول، کیگان به یک فوقستاره تبدیل شد. او در کنار جان توشاک خط حملهای قدرتمند تشکیل داد و طی شش فصل، ۱۰۰ گل برای قرمزها به ثمر رساند. کیگان با لیورپول سه قهرمانی لیگ انگلیس، دو جام یوفا، یک جام حذفی و یک قهرمانی جام باشگاههای اروپا را کسب کرد و به یکی از محبوبترین بازیکنان تاریخ این باشگاه تبدیل شد.
روحیه جنگنده و شخصیت کاریزماتیک او باعث شد که هواداران لقب «کینگ کو» را به او بدهند. کیگان با وجود قد کوتاه ۱۷۰ سانتیمتری، با انرژی، سرعت و اراده مثالزدنی خود مدافعان حریف را به چالش میکشید.
در سال ۱۹۷۷، کیگان تصمیم گرفت لیورپول را ترک کند و به هامبورگ آلمان بپیوندد. این انتقال در ابتدا بسیاری را شگفتزده کرد، اما او در بوندسلیگا نیز درخشید و هامبورگ را به قهرمانی غیرمنتظره لیگ آلمان در سال ۱۹۷۹ رساند.
کیگان در سالهای ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ دو بار پیاپی برنده توپ طلای اروپا شد؛ افتخاری که او را به تنها انگلیسی تبدیل کرد که بیش از یک بار این جایزه معتبر را کسب کرده است. او همچنین هامبورگ را به فینال جام باشگاههای اروپا در سال ۱۹۸۰ رساند.
دوران حضور کیگان در آلمان تنها به فوتبال محدود نشد. او با شخصیت جذاب و مدل موی فر معروفش به یک نماد فرهنگی تبدیل شد و حتی یک ترانه پاپ منتشر کرد که در جدول موسیقی آلمان به جمع ۱۰ آهنگ برتر راه یافت.
کیگان در سال ۱۹۸۰ به فوتبال انگلیس بازگشت و به ساوتهمپتون پیوست. او در دو فصل حضور در این تیم، ۴۳ گل به ثمر رساند و نقش مهمی در آمادهسازی تیم ملی انگلیس برای جام جهانی ۱۹۸۲ داشت.
با این حال، مصدومیت باعث شد که کیگان بخش زیادی از جام جهانی ۱۹۸۲ را از دست بدهد و انگلیس در نهایت بدون شکست از رقابتها حذف شود.
در سال ۱۹۸۲، کیگان با انتقالی ۱۰۰ هزار پوندی به نیوکاسل یونایتد پیوست؛ باشگاهی که بعدها به خانه واقعی او تبدیل شد. او خیلی زود به یک اسطوره در نیوکاسل بدل شد و نقش کلیدی در صعود این تیم به لیگ دسته اول انگلیس در سال ۱۹۸۴ ایفا کرد.
کیگان پس از صعود نیوکاسل از فوتبال خداحافظی کرد، اما هشت سال بعد دوباره به این باشگاه بازگشت؛ این بار در قامت سرمربی. او در سال ۱۹۹۲ هدایت نیوکاسل را بر عهده گرفت، زمانی که این تیم در آستانه سقوط به دسته سوم قرار داشت.
کیگان با سبک فوتبال تهاجمی و هیجانانگیز خود، نیوکاسل را متحول کرد. تیم او که به «سرگرمکنندگان» معروف شد، با فوتبالی هجومی و بیباکانه، هواداران را شیفته خود کرد و نسل جدیدی از طرفداران نیوکاسل را به وجود آورد.
اوج دوران مربیگری کیگان در نیوکاسل، فصل ۹۶-۱۹۹۵ بود. تیم او تا کریسمس با ۱۰ امتیاز اختلاف صدرنشین لیگ برتر بود و بسیاری معتقد بودند که نیوکاسل پس از سالها قهرمان انگلیس خواهد شد.
اما منچستریونایتد تحت هدایت سر الکس فرگوسن به تدریج فاصله را کاهش داد و در نهایت قهرمانی را از چنگ نیوکاسل خارج کرد. یکی از بهیادماندنیترین لحظات آن فصل، واکنش احساسی کیگان پس از پیروزی نیوکاسل مقابل لیدز بود.
او در مصاحبهای معروف خطاب به فرگوسن گفت: «اگر آنها را ببریم، واقعاً عاشقش خواهم شد، عاشقش خواهم شد!» این جمله به یکی از مشهورترین نقلقولهای تاریخ فوتبال انگلیس تبدیل شد.
کیگان پس از ناکامی در کسب قهرمانی، آلن شیرر را با رکورد جهانی ۱۵ میلیون پوند به نیوکاسل آورد، اما جرقه موفقیتهای تیم کمکم خاموش شد و او در ژانویه ۱۹۹۷ از سمت خود کنارهگیری کرد.
کیگان در ادامه هدایت فولام، تیم ملی انگلیس و منچسترسیتی را بر عهده گرفت. او با منچسترسیتی موفق شد این تیم را به لیگ برتر بازگرداند و فوتبال هجومی خود را در این باشگاه نیز به نمایش بگذارد.
اسطوره فوتبال انگلیس و برنده دو توپ طلای اروپا پس از مبارزه با سرطان در ۷۵ سالگی درگذشت.
کوین کیگان، اسطوره فوتبال انگلیس و یکی از چهرههای ماندگار تاریخ لیورپول و نیوکاسل یونایتد، در سن ۷۵ سالگی پس از مبارزه با سرطان درگذشت.
خانواده کیگان و باشگاه نیوکاسل این خبر را روز دوشنبه تأیید کردند. کیگان که در ماه ژوئن اعلام کرده بود به سرطان مرحله چهار مبتلا شده، در آخرین لحظات زندگی در کنار همسر و دخترانش بود.
کیگان که با لقبهای «کینگ کو» و «مایتی ماوس» شناخته میشد، یکی از تأثیرگذارترین چهرههای فوتبال دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بود؛ بازیکنی که نهتنها در زمین فوتبال، بلکه در عرصه مربیگری نیز نام خود را جاودانه کرد.
او فوتبال حرفهای خود را از باشگاه اسکانتورپ یونایتد آغاز کرد و در سال ۱۹۷۱ با انتقالی ۳۳ هزار پوندی به لیورپول پیوست. در آن زمان، این مبلغ برای یک بازیکن دستههای پایین فوتبال انگلیس رقم قابل توجهی بود، اما کیگان خیلی زود نشان داد که ارزش این سرمایهگذاری را دارد.
در لیورپول، کیگان به یک فوقستاره تبدیل شد. او در کنار جان توشاک خط حملهای قدرتمند تشکیل داد و طی شش فصل، ۱۰۰ گل برای قرمزها به ثمر رساند. کیگان با لیورپول سه قهرمانی لیگ انگلیس، دو جام یوفا، یک جام حذفی و یک قهرمانی جام باشگاههای اروپا را کسب کرد و به یکی از محبوبترین بازیکنان تاریخ این باشگاه تبدیل شد.
روحیه جنگنده و شخصیت کاریزماتیک او باعث شد که هواداران لقب «کینگ کو» را به او بدهند. کیگان با وجود قد کوتاه ۱۷۰ سانتیمتری، با انرژی، سرعت و اراده مثالزدنی خود مدافعان حریف را به چالش میکشید.
در سال ۱۹۷۷، کیگان تصمیم گرفت لیورپول را ترک کند و به هامبورگ آلمان بپیوندد. این انتقال در ابتدا بسیاری را شگفتزده کرد، اما او در بوندسلیگا نیز درخشید و هامبورگ را به قهرمانی غیرمنتظره لیگ آلمان در سال ۱۹۷۹ رساند.
کیگان در سالهای ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ دو بار پیاپی برنده توپ طلای اروپا شد؛ افتخاری که او را به تنها انگلیسی تبدیل کرد که بیش از یک بار این جایزه معتبر را کسب کرده است. او همچنین هامبورگ را به فینال جام باشگاههای اروپا در سال ۱۹۸۰ رساند.
دوران حضور کیگان در آلمان تنها به فوتبال محدود نشد. او با شخصیت جذاب و مدل موی فر معروفش به یک نماد فرهنگی تبدیل شد و حتی یک ترانه پاپ منتشر کرد که در جدول موسیقی آلمان به جمع ۱۰ آهنگ برتر راه یافت.
کیگان در سال ۱۹۸۰ به فوتبال انگلیس بازگشت و به ساوتهمپتون پیوست. او در دو فصل حضور در این تیم، ۴۳ گل به ثمر رساند و نقش مهمی در آمادهسازی تیم ملی انگلیس برای جام جهانی ۱۹۸۲ داشت.
با این حال، مصدومیت باعث شد که کیگان بخش زیادی از جام جهانی ۱۹۸۲ را از دست بدهد و انگلیس در نهایت بدون شکست از رقابتها حذف شود.
در سال ۱۹۸۲، کیگان با انتقالی ۱۰۰ هزار پوندی به نیوکاسل یونایتد پیوست؛ باشگاهی که بعدها به خانه واقعی او تبدیل شد. او خیلی زود به یک اسطوره در نیوکاسل بدل شد و نقش کلیدی در صعود این تیم به لیگ دسته اول انگلیس در سال ۱۹۸۴ ایفا کرد.
کیگان پس از صعود نیوکاسل از فوتبال خداحافظی کرد، اما هشت سال بعد دوباره به این باشگاه بازگشت؛ این بار در قامت سرمربی. او در سال ۱۹۹۲ هدایت نیوکاسل را بر عهده گرفت، زمانی که این تیم در آستانه سقوط به دسته سوم قرار داشت.
کیگان با سبک فوتبال تهاجمی و هیجانانگیز خود، نیوکاسل را متحول کرد. تیم او که به «سرگرمکنندگان» معروف شد، با فوتبالی هجومی و بیباکانه، هواداران را شیفته خود کرد و نسل جدیدی از طرفداران نیوکاسل را به وجود آورد.
اوج دوران مربیگری کیگان در نیوکاسل، فصل ۹۶-۱۹۹۵ بود. تیم او تا کریسمس با ۱۰ امتیاز اختلاف صدرنشین لیگ برتر بود و بسیاری معتقد بودند که نیوکاسل پس از سالها قهرمان انگلیس خواهد شد.
اما منچستریونایتد تحت هدایت سر الکس فرگوسن به تدریج فاصله را کاهش داد و در نهایت قهرمانی را از چنگ نیوکاسل خارج کرد. یکی از بهیادماندنیترین لحظات آن فصل، واکنش احساسی کیگان پس از پیروزی نیوکاسل مقابل لیدز بود.
او در مصاحبهای معروف خطاب به فرگوسن گفت: «اگر آنها را ببریم، واقعاً عاشقش خواهم شد، عاشقش خواهم شد!» این جمله به یکی از مشهورترین نقلقولهای تاریخ فوتبال انگلیس تبدیل شد.
کیگان پس از ناکامی در کسب قهرمانی، آلن شیرر را با رکورد جهانی ۱۵ میلیون پوند به نیوکاسل آورد، اما جرقه موفقیتهای تیم کمکم خاموش شد و او در ژانویه ۱۹۹۷ از سمت خود کنارهگیری کرد.
کیگان در ادامه هدایت فولام، تیم ملی انگلیس و منچسترسیتی را بر عهده گرفت. او با منچسترسیتی موفق شد این تیم را به لیگ برتر بازگرداند و فوتبال هجومی خود را در این باشگاه نیز به نمایش بگذارد.
دوران حضور کیگان در تیم ملی انگلیس چندان موفق نبود. او در یورو ۲۰۰۰ نتوانست نتایج مطلوبی کسب کند و پس از شکست مقابل آلمان در آخرین بازی ورزشگاه قدیمی ومبلی، از سمت خود استعفا داد.
کیگان در آن زمان گفت: «نمیخواهم بیش از حد در این جایگاه بمانم. هواداران مرا به این سمت رساندند، اما احساس میکنند زمان رفتن من فرا رسیده است.»
او در سال ۲۰۰۸ برای آخرین بار به نیوکاسل بازگشت، اما اختلافات با مایک اشلی، مالک وقت باشگاه، باعث شد که این همکاری کوتاهمدت باشد.
پس از آن، کیگان بیشتر از انظار عمومی دور شد و به عنوان کارشناس تلویزیونی فعالیت کرد، اما نام او همچنان در قلب هواداران فوتبال زنده ماند.
کیگان برای تیم ملی انگلیس ۶۳ بازی انجام داد، ۲۱ گل به ثمر رساند و ۳۱ بار بازوبند کاپیتانی سهشیر را بر بازو بست.
باشگاه نیوکاسل یونایتد در بیانیهای اعلام کرد: «کوین کیگان یکی از نمادینترین، تأثیرگذارترین و محبوبترین چهرههای تاریخ باشگاه ما بود. او به هواداران امید و غرور بخشید و تیمی ساخت که سبک و شور فوتبالش الهامبخش نسلها شد.»
مرگ کوین کیگان نهتنها ضایعهای بزرگ برای فوتبال انگلیس، بلکه برای تمام دوستداران فوتبال در سراسر جهان است. او بازیکنی بود که با شور، تعهد و شخصیت منحصربهفردش، لبخند را بر لب میلیونها هوادار نشاند و میراثی جاودانه از خود بر جای گذاشت.
کیگان در آن زمان گفت: «نمیخواهم بیش از حد در این جایگاه بمانم. هواداران مرا به این سمت رساندند، اما احساس میکنند زمان رفتن من فرا رسیده است.»
او در سال ۲۰۰۸ برای آخرین بار به نیوکاسل بازگشت، اما اختلافات با مایک اشلی، مالک وقت باشگاه، باعث شد که این همکاری کوتاهمدت باشد.
پس از آن، کیگان بیشتر از انظار عمومی دور شد و به عنوان کارشناس تلویزیونی فعالیت کرد، اما نام او همچنان در قلب هواداران فوتبال زنده ماند.
کیگان برای تیم ملی انگلیس ۶۳ بازی انجام داد، ۲۱ گل به ثمر رساند و ۳۱ بار بازوبند کاپیتانی سهشیر را بر بازو بست.
باشگاه نیوکاسل یونایتد در بیانیهای اعلام کرد: «کوین کیگان یکی از نمادینترین، تأثیرگذارترین و محبوبترین چهرههای تاریخ باشگاه ما بود. او به هواداران امید و غرور بخشید و تیمی ساخت که سبک و شور فوتبالش الهامبخش نسلها شد.»
مرگ کوین کیگان نهتنها ضایعهای بزرگ برای فوتبال انگلیس، بلکه برای تمام دوستداران فوتبال در سراسر جهان است. او بازیکنی بود که با شور، تعهد و شخصیت منحصربهفردش، لبخند را بر لب میلیونها هوادار نشاند و میراثی جاودانه از خود بر جای گذاشت.
لینک کوتاه :
دیدگاه تان را بنویسید