همان شب فهمیدم این تقابل یک میدان نبرد است
مایکل اوون: هرگز حرف آلن شیرر را پس از شکست برابر آرژانتین فراموش نمیکنم؛
مایکل اوون، مهاجم پیشین تیم ملی انگلیس، در آستانه دیدار حساس نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ برابر آرژانتین، از خاطرات فراموشنشدنی خود از این رقابت تاریخی سخن گفت و تأکید کرد نسل فعلی سهشیرها باید تاریخ خود را بسازد، نه اینکه اسیر گذشته شود.
مایکل اوون: هرگز حرف آلن شیرر را پس از شکست برابر آرژانتین فراموش نمیکنم؛ همان شب فهمیدم این تقابل یک میدان نبرد است
مایکل اوون، مهاجم پیشین تیم ملی انگلیس، در آستانه دیدار حساس نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ برابر آرژانتین، از خاطرات فراموشنشدنی خود از این رقابت تاریخی سخن گفت و تأکید کرد نسل فعلی سهشیرها باید تاریخ خود را بسازد، نه اینکه اسیر گذشته شود.
اوون که گل تماشاییاش مقابل آرژانتین در جام جهانی ۱۹۹۸ همچنان یکی از ماندگارترین لحظات تاریخ فوتبال انگلیس محسوب میشود، معتقد است رقابت میان دو کشور فراتر از یک مسابقه فوتبال است؛ موضوعی که به گفته او، سالها بعد معنای واقعی آن را درک کرد.
او در یادداشتی نوشت:
«اینکه آرژانتین را شکست بدهی، معنای ویژهای دارد. حتی یکبار در دیداری دوستانه، از پیتر کراوچ بالاتر پریدم و گل پیروزی را با ضربه سر زدم. باور کنید، هیچوقت زدن گل در یک بازی دوستانه تا این اندازه لذتبخش نبوده است.»
حرفی که آلن شیرر هرگز از ذهن اوون پاک نکرد
اوون با مرور خاطرات جام جهانی ۱۹۹۸، زمانی که انگلیس در ضربات پنالتی برابر آرژانتین حذف شد، از اتفاقی در اتوبوس تیم ملی انگلیس پرده برداشت؛ لحظهای که به گفته او نگاهش را برای همیشه نسبت به این رقابت تغییر داد.
او گفت:
«فضای اتوبوس کاملاً ساکت بود. همه ناراحت بودیم. من ۱۸ سال بیشتر نداشتم؛ گل رؤیاییام را زده بودم و حتی پنالتی خودم را هم گل کرده بودم، اما حذف شده بودیم. دیوید بکام هم پس از اخراجش کاملاً ویران شده بود.»
اوون ادامه داد:
«از پنجره اتوبوس، اتوبوس آرژانتین را میدیدیم. آنها جشن گرفته بودند، موسیقی با صدای بلند پخش میشد و بازیکنانشان روی شیشهها میکوبیدند. در همان لحظه آلن شیرر وارد اتوبوس ما شد، به سمت اتوبوس آرژانتین اشاره کرد و با صدای بلند گفت: "بعضی از شما شانس این را خواهید داشت که دوباره مقابل این تیم بازی کنید؛ فقط این صحنه را به خاطر بسپارید."»
به گفته اوون، همان جمله باعث شد چهار سال بعد، در جام جهانی ۲۰۰۲، بازیکنان انگلیس با انگیزهای متفاوت مقابل آرژانتین قرار بگیرند.
پنالتی جنجالی مقابل پوچتینو
اوون در ادامه به صحنهای اشاره کرد که منجر به پنالتی سرنوشتساز انگلیس در جام جهانی ۲۰۰۲ شد؛ برخوردی که مائوریسیو پوچتینو روی او مرتکب شد و دیوید بکام آن را به گل پیروزی تبدیل کرد.
او درباره آن صحنه گفت:
«پوچتینو به توپ نرسید و پایش با من برخورد کرد. آیا آن برخورد آنقدر شدید بود که حتماً روی زمین بیفتم؟ شاید نه. اما شیرجه هم نزدم. ترجیح میدهم بگویم از فرصتی که مدافع در اختیارم گذاشت استفاده کردم.»
اوون همچنین فاش کرد که در آن صحنه پایش دچار خونریزی شده بود و افزود:
«برخورد کاملاً وجود داشت. او اشتباه کرد و خطا انجام داد. بله، شاید میتوانستم روی پاهایم بمانم، اما چرا باید این کار را میکردم؟ وقتی مدافع خطا کرده، گرفتن پنالتی بخشی از فوتبال حرفهای است.»
او تأکید کرد که از نگاه انگلیسیها آن تصمیم کاملاً طبیعی بود، همانطور که آرژانتینیها نیز در موقعیت مشابه همین کار را انجام میدادند.
خاطرهای که پوچتینو هنوز با آن کنار نیامده است
اوون سپس به دیداری سالها بعد با مائوریسیو پوچتینو، زمانی که او سرمربی تاتنهام بود، اشاره کرد.
او گفت:
«پیش از یک مصاحبه تلویزیونی، پوچتینو مرا به دفترش برد و درباره شرایط هری کین با من صحبت کرد. روز فوقالعادهای بود. اما وقتی هنگام مصاحبه موضوع پنالتی سال ۲۰۰۲ را مطرح کردم، انتظار داشتم بخندیم. او اصلاً نخندید؛ حتی لبخندی هم نزد. همانجا فهمیدم هر طرف این رقابت، تاریخ را به شکل متفاوتی میبیند.»
پیروزی شیرین در سال ۲۰۰۵
اوون همچنین دیدار دوستانه سال ۲۰۰۵ مقابل آرژانتین را به یاد آورد؛ مسابقهای که انگلیس با بازگشتی تماشایی ۳ بر ۲ پیروز شد.
او درباره آن مسابقه گفت:
«پنج دقیقه به پایان بازی، نتیجه ۲ بر یک به سود آرژانتین بود. ابتدا گل مساوی را زدم و سپس در وقتهای تلفشده، روی ارسال جو کول، بالاتر از پیتر کراوچ پریدم و گل پیروزی را به ثمر رساندم. اگر شادی پس از آن گل را ببینید، تصور میکنید انگلیس قهرمان جام جهانی شده است، نه اینکه یک بازی دوستانه را برده باشد.»
به اعتقاد اوون، آن پیروزی باعث شد انگلیس در تقابلهای آن دوره با آرژانتین برتری پیدا کند.
پیام اوون به نسل جدید انگلیس
مهاجم پیشین رئال مادرید و لیورپول معتقد است نسل فعلی تیم ملی انگلیس نباید بیش از حد درگیر خاطرات تاریخی دو کشور شود.
او در پایان نوشت:
«فکر میکنم هری کین، جود بلینگام و سایر بازیکنان این نسل، با همان ذهنیتی وارد زمین میشوند که من در سال ۱۹۹۸ داشتم. بسیاری از آنها حتی زمانی که گل معروفم را زدم، به دنیا نیامده بودند. آنها نیازی ندارند درباره جنگ فالکلند یا گل "دست خدا" فکر کنند.»
او در پایان تأکید کرد:
«برای این نسل، مهمترین انگیزه رسیدن به فینال جام جهانی است. یادآوری رقابت تاریخی با آرژانتین جذاب است، اما این بازیکنان باید آینده را بسازند، نه اینکه در پی جبران گذشته باشند.»
دیدگاه تان را بنویسید