آرژانتین اشک انگلیس را درآورد؛ مسی و یارانش با کامبکی دراماتیک راهی فینال شدند

تیم ملی آرژانتین با نمایشی تماشایی در دقایق پایانی، شکست را با پیروزی عوض کرد و با برتری ۲ بر یک مقابل انگلیس، به فینال جام جهانی ۲۰۲۶ صعود کرد تا در دیدار نهایی به مصاف اسپانیا برود.

شاگردان توماس توخل پس از گل آنتونی گوردون در ابتدای نیمه دوم، در آستانه نخستین حضور خود در فینال جام جهانی از سال ۱۹۶۶ قرار داشتند، اما درخشش لیونل مسی و گل‌های انزو فرناندس و لائوتارو مارتینس، رؤیای سه‌شیرها را در هم شکست.

بازگشتی که بوی قهرمانی می‌داد

پس از هفته‌ها حاشیه، حساسیت و روایت‌های تاریخی پیرامون تقابل دو تیم، سرانجام فوتبال تعیین‌کننده سرنوشت این مسابقه شد؛ مسابقه‌ای که آرژانتین در آن، به‌ویژه در نیمه دوم، تیم برتر میدان بود.

آلبی‌سلسته پس از دریافت گل، چهره‌ای کاملاً متفاوت از خود نشان داد. لیونل مسی بیش از گذشته در جریان بازی قرار گرفت و با رهبری حملات، روند مسابقه را تغییر داد.

آرژانتین علاوه بر دو گل، بارها دروازه انگلیس را تهدید کرد. الکسیس مک‌آلیستر دو مرتبه تیر دروازه را به لرزه درآورد و جردن پیکفورد نیز با چند واکنش درخشان مانع از گلزنی بیشتر شاگردان لیونل اسکالونی شد.

نبردی فراتر از فوتبال

دیدار انگلیس و آرژانتین همواره فراتر از یک مسابقه فوتبال بوده است؛ رقابتی که خاطرات جام جهانی ۱۹۸۶، گل مشهور «دست خدا»ی دیه‌گو مارادونا و همچنین اختلاف تاریخی دو کشور بر سر جزایر فالکلند (مالویناس) را با خود حمل می‌کند.

در دقایق ابتدایی مسابقه نیز بازی بیش از آنکه رنگ و بوی فنی داشته باشد، تحت تأثیر درگیری‌های فیزیکی و خطاهای متعدد قرار گرفت. داور مسابقه با مدیریت مناسب خود مانع از خارج شدن بازی از کنترل شد.

پیش از مسابقه، فدراسیون کهنه‌سربازان جنگ مالویناس در آرژانتین نیز با انتشار بیانیه‌ای از هواداران خواسته بود میان ورزش و سیاست تفاوت قائل شوند.

در این بیانیه آمده بود:

«ورزش جنگ نیست. این مسابقه یک رویداد بزرگ ورزشی است، نه میدان انتقام‌گیری یا جبران رویدادهای تاریخی.»

انگلیس؛ باز هم نزدیک، باز هم ناکام

در حالی که انگلیس با عملکردی منظم موفق شده بود حملات ابتدایی آرژانتین را مهار کند، در دقیقه ۵۵ با ارسال دقیق مورگان راجرز و ضربه نهایی آنتونی گوردون به گل رسید.

در آن لحظه، امیدها برای پایان دادن به انتظار ۶۰ ساله انگلیسی‌ها برای حضور در فینال جام جهانی زنده شده بود.

اما همانند بسیاری از تورنمنت‌های بزرگ گذشته، سه‌شیرها بار دیگر نتوانستند برتری خود را حفظ کنند.

تعویض‌های محافظه‌کارانه توماس توخل و عقب‌نشینی انگلیس، ابتکار عمل را به طور کامل در اختیار آرژانتین قرار داد.

پس از خروج دکلان رایس و تغییر آرایش دفاعی انگلیس، موج حملات آلبی‌سلسته شدت گرفت و سرانجام در پنج دقیقه پایانی، بازی کاملاً دگرگون شد.

ابتدا انزو فرناندس با شوتی تماشایی بازی را به تساوی کشاند و سپس لائوتارو مارتینس با ضربه سر روی ارسال دقیق لیونل مسی، گل پیروزی را به ثمر رساند.

رؤیایی که دوباره فرو ریخت

این شکست، یک ناکامی دیگر به فهرست حسرت‌های بزرگ فوتبال انگلیس در تورنمنت‌های مهم اضافه کرد؛ فهرستی که از حذف‌های تلخ جام‌های جهانی و اروپا تا ناکامی‌های ضربات پنالتی را در بر می‌گیرد.

توماس توخل احتمالاً با انتقادهای فراوانی بابت تصمیمات تاکتیکی خود روبه‌رو خواهد شد؛ تصمیماتی که از دید بسیاری باعث شد انگلیس کنترل مسابقه را از دست بدهد.

سه‌شیرها اکنون باید در دیدار رده‌بندی برابر فرانسه به میدان بروند؛ مسابقه‌ای که برای تیمی با رؤیای قهرمانی، تسلای چندانی نخواهد داشت.

در مقابل، آرژانتین با روحیه‌ای بالا راهی فینال شده و امیدوار است با شکست اسپانیا، برای دومین دوره متوالی جام قهرمانی جهان را بالای سر ببرد.