چرا آرژانتین به «محبوب‌ترین تیم منفور» جام جهانی تبدیل شده است؟

نیویورک – در جریان جام جهانی ۲۰۲۶، برای بسیاری از هواداران فوتبال تنها یک قانون نانوشته وجود داشته است: طرفدار هر تیمی باشید، فقط مقابل آرژانتین.

این رویکرد در طول مسابقات باعث شد برخی هواداران با پیراهن الجزایر، کیپ‌ورد، سوئیس و حتی انگلیس از رقبای آرژانتین حمایت کنند. اکنون نیز در آستانه فینال، بسیاری امیدوارند اسپانیا بتواند مانع دفاع آرژانتین از عنوان قهرمانی جهان شود.

آرژانتین یکی از پرافتخارترین و شناخته‌شده‌ترین تیم‌های ملی فوتبال جهان است، اما در عین حال یکی از بحث‌برانگیزترین و دو‌قطبی‌ترین تیم‌های فوتبال نیز به شمار می‌رود؛ تیمی که در کنار میلیون‌ها هوادار پرشور، منتقدان و مخالفان سرسختی نیز دارد.

اسطوره مارادونا؛ آغاز یک روایت جنجالی

هویت فوتبالی آرژانتین با ظهور دیه‌گو آرماندو مارادونا شکل تازه‌ای گرفت. او با هدایت آلبی‌سلسته به قهرمانی جام جهانی ۱۹۸۶، به اسطوره‌ای ملی تبدیل شد.

دیدار تاریخی برابر انگلیس در مرحله یک‌چهارم نهایی همان رقابت‌ها هنوز یکی از مشهورترین مسابقات تاریخ فوتبال است؛ جایی که مارادونا ابتدا با گل معروف «دست خدا» و سپس با گلی که بعدها عنوان «گل قرن» را به دست آورد، انگلیس را شکست داد.

گل نخست هنوز برای بسیاری از هواداران انگلیس نماد بی‌عدالتی است، اما در نگاه بسیاری از آرژانتینی‌ها، بخشی از روایت تاریخی تقابل با بریتانیا پس از جنگ فالکلند (مالویناس) در سال ۱۹۸۲ محسوب می‌شود.

همین حساسیت تاریخی در جام جهانی ۲۰۲۶ نیز ادامه یافت؛ جایی که برخی بازیکنان آرژانتین پس از پیروزی برابر انگلیس، بنری با مضمون «جزایر مالویناس متعلق به آرژانتین است» در دست گرفتند؛ اقدامی که احتمال بررسی انضباطی از سوی فیفا را به دنبال داشت.

مسی؛ چهره‌ای جهانی با مخالفان فراوان

اگر مارادونا نماد شور و سرکشی بود، لیونل مسی چهره‌ای آرام‌تر اما بسیار جهانی‌تر برای فوتبال آرژانتین به شمار می‌رود.

او تقریباً تمامی افتخارات باشگاهی را با بارسلونا کسب کرد و به یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های تاریخ فوتبال تبدیل شد. همین موفقیت‌ها، همراه با رقابت تاریخی‌اش با کریستیانو رونالدو، فوتبال جهان را برای سال‌ها به دو اردوگاه تقسیم کرد.

پس از سال‌ها انتقاد به دلیل ناکامی در کسب جام با تیم ملی، مسی سرانجام آرژانتین را در جام جهانی ۲۰۲۲ به قهرمانی رساند و جایگاهش را بیش از پیش تثبیت کرد.

با این حال، برخی هواداران فوتبال معتقدند توجه بیش از حد رسانه‌ها به مسی و روایت‌های پیرامون او، باعث شده محبوبیت آرژانتین برای بخشی از افکار عمومی کاهش یابد.

تصویری پیچیده در آمریکای لاتین

جایگاه آرژانتین در میان کشورهای آمریکای لاتین همواره پیچیده بوده است.

بسیاری معتقدند این کشور به دلیل ریشه‌های فرهنگی اروپایی و اعتمادبه‌نفس بالای فوتبالی خود، گاه تصویری از برتری‌طلبی و غرور ملی ارائه می‌دهد؛ ویژگی‌ای که برای برخی تحسین‌برانگیز و برای برخی دیگر آزاردهنده است.

در همین جام جهانی نیز یکی از مجریان تلویزیونی آرژانتین با اظهارات توهین‌آمیز علیه مردم مکزیک جنجال‌آفرین شد؛ موضوعی که حتی با واکنش رسمی کلودیا شینبائوم، رئیس‌جمهور مکزیک، همراه شد.

همچنین برخی هواداران آرژانتین بار دیگر شعارهایی با مضامین نژادپرستانه علیه بازیکنان فرانسوی سر دادند؛ موضوعی که پیش‌تر نیز انتقادهای گسترده‌ای را برانگیخته بود.

رقابت‌هایی فراتر از فوتبال

دشمنی فوتبالی آرژانتین با برزیل یکی از قدیمی‌ترین و شدیدترین رقابت‌های ملی جهان است.

در جام جهانی ۲۰۱۴ که به میزبانی برزیل برگزار شد، هواداران آرژانتین با شعار معروف «Brasil, decime qué se siente» (برزیل، بگو چه حسی دارد؟) رقیب سنتی خود را به تمسخر گرفتند.

رقابت با شیلی نیز پس از شکست‌های آرژانتین در فینال‌های کوپا آمریکا ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ شدت گرفت و تقابل‌های متعدد با مکزیک در جام جهانی نیز بر حساسیت این روابط افزوده است.

سبک بازی؛ تحسین‌برانگیز اما بحث‌برانگیز

سبک بازی آرژانتین همواره ترکیبی از مهارت فنی، خلاقیت، جنگندگی و زیرکی تاکتیکی بوده است.

هواداران این تیم، این ویژگی‌ها را بخشی از شخصیت فوتبالی آرژانتین می‌دانند، اما منتقدان معتقدند برخی رفتارها و شیوه‌های بازی این تیم، با اصول بازی جوانمردانه فاصله دارد.

همین عوامل باعث شده آرژانتین در کنار میلیون‌ها هوادار وفادار، مخالفان پرشماری نیز داشته باشد؛ تا جایی که برای بسیاری از علاقه‌مندان فوتبال، شعار نانوشته «هر تیمی جز آرژانتین» به یکی از ویژگی‌های ثابت این جام جهانی تبدیل شده است.

با این حال، چه دوستداران آرژانتین و چه منتقدانش، همگی بر یک نکته اتفاق نظر دارند؛ حضور آلبی‌سلسته و ستاره‌هایی مانند لیونل مسی، هر تورنمنتی را به رویدادی جذاب‌تر و پرهیجان‌تر تبدیل می‌کند.