جشن بزرگ در شهر پاتاگونیا با مجسمه مسی؛ آرژانتین در آستانه تاریخ‌سازی

کوترال‌کو (آرژانتین) – شهر کوچک «کوترال‌کو» در منطقه پاتاگونیا، که به‌تازگی با نصب بلندترین مجسمه لیونل مسی در جهان خبرساز شده است، پس از صعود آرژانتین به فینال جام جهانی ۲۰۲۶ غرق در شادی و جشن شد.

در حالی که آرژانتین با بازگشتی تماشایی و پیروزی ۲ بر ۱ مقابل انگلیس راهی دیدار نهایی شد، صدها نفر از ساکنان این شهر مسابقه را روی نمایشگری که در کنار مجسمه ۲۶ متری مسی نصب شده بود، تماشا کردند و با سوت پایان بازی، جشن و پایکوبی آغاز شد.

این صحنه تنها به کوترال‌کو محدود نبود و در بوئنوس‌آیرس و بسیاری از شهرهای آرژانتین نیز هزاران هوادار به خیابان‌ها آمدند تا صعود تیم ملی کشورشان را جشن بگیرند. اکنون تنها اسپانیا میان آرژانتین و ثبت نخستین قهرمانی متوالی جام جهانی از سال ۱۹۶۲ قرار دارد.

پیروزی با طعم رنج

لوکاس رومرو، یکی از هواداران ۳۲ ساله حاضر در محل، در حالی که کنار همسرش ایستاده بود، گفت: «این یک پیروزی همراه با رنج بود.»

او با اشاره به مجسمه عظیم لیونل مسی افزود: «این بهترین قدردانی از تمام کارهایی است که مسی برای آرژانتین انجام داده است.»

کوترال‌کو با حدود ۴۰ هزار نفر جمعیت، در استان نئوکن واقع شده و بسیاری از ساکنان آن در میدان‌های نفت و گاز واکا موئرتا، یکی از بزرگ‌ترین ذخایر نفت و گاز شیل جهان، مشغول به کار هستند.

این شهر در ماه ژوئن با رونمایی از مجسمه‌ای ساخته «آلدو برویسا»، هنرمند محلی، توجه رسانه‌ها را جلب کرد. این مجسمه، مسی را در حال زانو زدن و اشاره به آسمان نشان می‌دهد و مسئولان شهر اعلام کرده‌اند که بلندترین یادمان لیونل مسی در جهان است.

پس از پایان مسابقه، جمعیت حاضر در اطراف این مجسمه به چند هزار نفر افزایش یافت و آتش‌بازی‌های نارنجی و قرمز، آسمان اطراف تندیس کاپیتان آرژانتین را روشن کرد.

دیداری فراتر از فوتبال

دیدار آرژانتین و انگلیس، علاوه بر اهمیت ورزشی، بار دیگر خاطرات و رقابت تاریخی دو کشور را زنده کرد؛ از قهرمانی انگلیس در جام جهانی ۱۹۶۶ گرفته تا جنگ فالکلند (مالویناس از نگاه آرژانتینی‌ها) در سال ۱۹۸۲ و گل مشهور «دست خدا»ی دیگو مارادونا در جام جهانی ۱۹۸۶.

ویکتوریا ویارروئل، معاون رئیس‌جمهور آرژانتین، پیش از مسابقه در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «این فقط یک مسابقه فوتبال نیست. برابر انگلیس همیشه چیزی فراتر از فوتبال وجود دارد؛ مالویناس، دیگو، آخرین جام جهانی لئو و ایستادن مقابل مهاجمان.»

از آرامش تا هیجان ملی

فضای آرژانتین در آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ نسبت به دوره قبلی آرام‌تر بود؛ بسیاری از هواداران معتقد بودند پس از قهرمانی در قطر، فشار روانی کمتری روی تیم وجود دارد.

اما با پیشروی آرژانتین در مراحل حذفی، شور و هیجان سراسر کشور را فرا گرفت. پس از هر پیروزی، خیابان‌های مرکز بوئنوس‌آیرس مملو از هوادارانی شد که موفقیت تیم ملی را جشن می‌گرفتند.

افزایش استرس ناشی از مسابقات حتی باعث شد رسانه‌های آرژانتینی با متخصصان قلب گفت‌وگو کنند و درباره علائم حملات قلبی در روزهای حساس جام جهانی به مردم هشدار دهند.

پس از پیروزی مقابل انگلیس نیز خیابان‌های پایتخت مملو از پرچم‌های آرژانتین شد و صدای بوق خودروها و شعارهای هواداران فضای شهر را فرا گرفت.

ماریانو خسیک، استاد دانشگاه ۴۹ ساله که مسابقه را در خانه دوستانش تماشا کرده بود، گفت: «از شدت احساسات نمی‌توانم خودم را کنترل کنم. این تیم بار دیگر نشان داد که با روحیه مبارزه، بازگشت و مقاومت، شایسته حضور در فینال جام جهانی است.»

در شهر کیلمس، گروهی از کهنه‌سربازان جنگ مالویناس نیز مسابقه را به صورت دسته‌جمعی دنبال کردند. خوان کارلوس سالیناس، کهنه‌سرباز ۷۴ ساله، در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود، گفت: «برای ما این پیروزی... اتفاقی بسیار بزرگ است.»