باشگاه پرسپولیس با حکم فیفا به پرداخت ۴۷۵ هزار یورو به اضافه ۵ درصد سود سالانه به ماریو بودیمیر مهاجم بی‌کیفیت و کروات محکوم شد. ذکر چند نکته در این باره ضروری است: 

۱- اولاً جذب مهاجم بی‌کیفیتی که نه قبل و نه بعد از قرارداد با پرسپولیس طعم قرارداد بالای ۱۵۰ هزار یورو را نچشید، شاهکار مدیریتی بود. او ۲۰ هزار یورو هم نمی‌ارزید چه رسد به این مبلغ هنگفت. 

۲- کشاندن ماجرای قهر بودیمیر به این نقطه شاهکار دوم بود. او با دریافت مبلغی اندک راضی می‌شد از پرسپولیس برود چون می‌دانست اینجا به او بازی نمی‌رسد اما رسیدگی این داستان را آن‌قدر معطل گذاشتند که حتی دادگاه حکمیت ورزش یا CAS هم خود را از روند رسیدگی کنار کشید تا حکم کمیته انضباطی فیفا مشروعیت پیدا کند. 

۳- پرسپولیس حدود دو میلیون دلار (شاید کمی بیشتر) بابت حضور در فینال لیگ قهرمانان به دست آورد. از این مبلغ ۵۰۰ هزار یورو که باید بابت شکایت کالدرون پرداخت شود و ۵۰۰ هزار یورو هم که به بودیمیر می‌رسد چون اگر پول این بازیکن به دردنخور را ندهند ۳ پنجره نقل و انتقالاتی پرسپولیس بسته خواهد شد. 

۴- مجموعه پرونده‌های فوتبال ما نشان می‌دهد متخصص به باد دادن سرمایه‌هایمان هستیم. مدیرانی که تعلقی به وطن و منافعش احساس نمی‌کنند و خیلی راحت سرمایه‌ها را فنا می‌کنند. این پول می‌توانست صرف زیرساخت‌ها و آبادانی شود اما برای تصمیم‌های زشت و مدیریت‌های غلط می‌رود. تصمیم مدیرانی که انتخاب و انتصابشان نابجا و اشتباه بود. همه اینها فقط برای ما حسرت می‌آورد و طعم تلخ افسوس. کاش کسی دلش برای ورزش ما می‌سوخت.

 

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: